Εκλεισαν χθες οι αντιδραστήρες στη Φουκουσίμα

Σταθμός στην πορεία καταπολέμησης της απειλής από το εργοστάσιο BBC
ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ. Διεκόπη η λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων του εργοστασίου της Φουκουσίμα Νταϊτσί «εν ψυχρώ», αφού πέρασαν εννέα μήνες από τον φονικό σεισμό, το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου και την πυρηνική κρίση που επακολούθησε, ανακοίνωσε χθες ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Γιοσιχίκο Νόντα κατά τη διάρκεια σύσκεψης της δύναμης κρούσης αντιμετώπισης πυρηνικών κρίσεων .
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σταθμό στην πορεία καταπολέμησης της πυρηνικής απειλής από το εργοστάσιο, αλλά ο δρόμος έως την πλήρη αποσυναρμολόγηση των κατεστραμμένων αντιδραστήρων θα είναι δύσκολος και μακρύς. Πιθανώς να χρειαστούν αρκετές δεκαετίες μέχρι να ολοκληρωθεί.
Το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα Νταϊτσί διαθέτει έξι αντιδραστήρες που υπέστησαν σημαντικές ζημιές από την ισχυρότατη σεισμική δόνηση και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου. Σε τέσσερις από αυτούς η καταστροφή του συστήματος ψύξης προκάλεσε εκρήξεις κι απελευθέρωση ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα αλλά και στη θάλασσα. Οι Αρχές αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν γύρω από το εργοστάσιο ζώνη εκκένωσης σε ακτίνα 20 χλμ. Οκτακόσιες χιλιάδες κάτοικοι ξεσπιτώθηκαν αφήνοντας τα πάντα πίσω τους.
(...)
Η Tepco, διαχειρίστρια του εργοστασίου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει ότι η απελευθέρωση ραδιενεργών υλικών βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο και ο κίνδυνος έκθεσης των πολιτών σε ραδιενέργεια έχει σημαντικά περιορισθεί και δεν ξεπερνά το όριο του ενός 1mSv κατ’ έτος.
Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Γιοσιχίκο Νόντα, μετά την ολοκλήρωση της σύσκεψης της ομάδας κρούσης, τόνισε ότι όλα έγιναν σύμφωνα με τον σχετικό προγραμματισμό. «Ακόμα και αν βρεθούμε αντιμέτωποι με συμβάντα που δεν μπορούμε να προβλέψουμε, η κατάσταση έχει διαμορφωθεί κατά τρόπο ώστε τα επίπεδα ραδιενέργειας στο εργοστάσιο να διατηρούνται χαμηλά».
(...)

Τέλος, κάποιοι ειδικοί δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία των Αρχών αλλά φοβούνται ότι ένας νέος ισχυρός σεισμός θα αναγεννήσει τα προβλήματα. Αλλωστε τις τελευταίες ημέρες οι αρμόδιοι αντιμετωπίζουν και νέα προβλήματα με διαρροές ραδιενεργού ύδατος στη θάλασσα.
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή

Το λόμπι της ατομικής ενέργειας και η έννοια της προόδου

 ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΠΑΚΟΥ(απόσπασμα από δημοσίευμα της Αυγής  27/3/2011)

“Η ΜΝΗΜΗ είναι το βάθρο πάνω στο οποίο μπορούμε να σκεφτούμε το παρόν” λέει ο νομπελίστας Ιάπωνας συγγραφέας Κενζομπούρο Οέ. Και η μνήμη για την Ιαπωνία δεν είναι μια απλή λέξη, έχει βαρύ φορτίο, που έχει εγγραφεί με οδυνηρό τρόπο στο DNA του λαού της. Όλοι αισθανόμαστε Γιαπωνέζοι την ώρα της ανείπωτης τραγωδίας. Το τσουνάμι όμως έδειξε τα όρια και τις αδυναμίες, πιο ανεπτυγμένης τεχνολογικά χώρας του κόσμου αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τις μεγάλες διαφωνίες για την ίδια την έννοια της προόδου.
Πληγωμένοι άνθρωποι από τη μανία του Εγκέλαδου και το τσουνάμι αναζητούν και δεν βρίσκουν ένα πιάτο ρύζι, πόσιμο νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όμως το δίχτυ πρόνοιας και αλληλεγγύης φαίνεται διάτρητο. Στα δύσκολα αναμετριούνται τα πραγματικά μεγέθη των κρατών.
Άδειο σακί δεν στέκεται όρθιο, λέει μια γαλλική παροιμία και δυστυχώς το ισχυρό χτύπημα στην Ιαπωνία έδειξε ότι κάτι δεν πάει καλά όχι μόνο με το λόμπι της ατομικής ενέργειας, αλλά και με τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και πρόνοιας.
Κι αν αυτό αφορούσε μια τριτοκοσμική χώρα θα ήταν κατανοητό, όμως όταν πρόκειται για την πλέον προηγμένη τεχνολογικά χώρα του πλανήτη τα πράγματα αλλάζουν.
ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ μνήμη της ανθρωπότητας τα πυρηνικά εργοστάσια εγγράφονται όχι ως ασφαλής ενέργεια, αλλά ως αβεβαιότητα και φόβος για το αύριο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για περιοχές με υψηλή σεισμικότητα. “Δεν φοβάμαι την πυρηνική ενέργεια τους τεχνοκράτες φοβάμαι” έλεγε ένας Γάλλος στοχαστής την εποχή της αντιπαράθεσης για τα πυρηνικά εργοστάσια ακριβώς γιατί αυτό το μοντέλο ανάπτυξης είναι συγκεντρωτικό, αυστηρά ιεραρχικό, κλειστό στην κοινωνία και τις αντιφάσεις της.
Να γιατί η διαμάχη για την ίδια την έννοια της προόδου είναι ξανά επίκαιρη. Να γιατί το σύνθημα του Μάη “διεκδικούμε το αδύνατο για να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο” είναι και πάλι επίκαιρο ιδιαίτερα τώρα, που εκτός των κινδύνων από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας επανέρχεται στο προσκήνιο, επίσης με δραματικό τρόπο για τις δυνάμεις της εργασίας και η συζήτηση για την κρίση του μοντέλου ανάπτυξης.
Πηγή: εφημερίδα Αυγή

ραδιενέργεια

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

Δεν θα έβλαπτε να παρατηρήσει κανείς τον ρυθμό υποχώρησης, στον Τύπο, ηλεκτρονικό και μη, του ζητήματος της ιαπωνικής τραγωδίας.

Αν όλα πάνε κατ' ευχήν, δηλαδή στην περίπτωση του καλύτερου σεναρίου, η πυρηνική ειδησεογραφία θα έχει εξαφανιστεί πριν καν προλάβει η κοινή γνώμη να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του συμβάντος, το πλήθος και το βάθος των διδαγμάτων απ' αυτό, και ασφαλώς το έλλειμμα των ηθικών και ψυχικών εντάσεων που θα έπρεπε, φυσιολογικά, να προκληθούν διεθνώς. Με δυο λέξεις: θα το ξεχάσουμε.
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ απλώς για παρενέργεια των υψηλών ταχυτήτων που αναπτύσσει η επικαιρότητα και δεν πρόκειται μόνον για το τίμημα του καταιγισμού των εφήμερων ειδησεογραφικών πληροφοριών που δεχόμαστε. Η αμβλυμμένη κοινωνική συνείδηση και η προοδευτική συμφιλίωση με τον κυνισμό της τεχνολογίας είναι επίσης -και, πιθανόν, πρωτίστως- συνέπεια της άμυνας που προβάλλουν οι πολίτες μπροστά σε ζοφερές προοπτικές: είμαστε εντέλει προγραμματισμένοι να στρέφουμε το ενδιαφέρον μας στα «εύκολα» εκείνα θέματα μιας χρήσεως, που επιτρέπουν μιαν αμέριμνη στάση από πλευράς μας, ή σ' αυτά που μοιάζουν να αφορούν έναν άλλο κόσμο σε ένα μακρινό σύμπαν. Η ραδιενέργεια ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ είναι μια αρκετά ενοχλητική πηγή αγωνίας ώστε να την αντιμετωπίζουμε σαν μια φαντασματική απειλή «εκεί και τότε».
ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι, παρά τις πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία π.χ., και παρά τις αντιρρήσεις που καλλιεργούνται από την Αριστερά, τους οικολόγους ή τα λόμπι που προσβλέπουν σε επενδύσεις στις αθώες μορφές ενέργειας ενός υποτιθέμενου εναλλακτικού μέλλοντος, η ουσιαστική συζήτηση για το κατά πόσον η πυρηνική ενέργεια αξίζει ή όχι το ρίσκο, θα σιγήσει πολύ σύντομα - εκτός δυσάρεστου απροόπτου. Θα αποσυρθεί βαθμηδόν απ' τα πρωτοσέλιδα, θα συρρικνωθεί σε περιορισμένες διαμαρτυρίες «φιλοσοφικού» προσανατολισμού και θα κριθεί ανεπίκαιρη, ενώ οι διευθυντές των δελτίων θα κινηθούν αναπόφευκτα με γνώμονα τη διαπίστωση ότι «η ραδιενέργεια δεν πουλάει», γεγονός που αληθεύει εξάλλου, τουλάχιστον στο μέτρο που η ατζέντα διαμορφώνεται πάντα με την ανοχή ή συγκατάθεση της κοινής γνώμης.
ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΟΥ είδους παραγνώριση του κινδύνου είναι απολύτως χαρακτηριστική της περιόδου που διανύουμε: έχουμε εξοικειωθεί με την τήρηση της υποχρέωσης να ζούμε ενσωματώνοντας, στη λεγόμενη καθημερινή ζωή, το σκάνδαλο των μεγάλων θανάσιμων εκκρεμοτήτων - λ.χ. το άγχος του μόνιμου πυρηνικού εφιάλτη. Η καταθλιπτική αποδοχή της ιδέας ότι δηλητηριάζουμε τον κόσμο μας ή ότι οφείλουμε να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε με τον τρόμο μιας φρικτής οικουμενικής ζαριάς που ίσως δώσει τέλος στην ανθρώπινη Ιστορία όπως την ξέρουμε, αυτή η γάγγραινα, αυτή η υφέρπουσα απελπισία ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνυπολογίζεται στα μείον της πυρηνικής τεχνολογίας! Συμπεριφερόμαστε σαν η ανθρωπότητα ν' αποτελεί ένα σύνολο αναλώσιμων βιολογικών μονάδων - ιδού τι θα πει να είσαι μοντέρνος!
Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Παιχνίδι με τη φωτιά

Tης Τασούλας Kαραϊσκάκη
Πόσο η πυρηνική τραγωδία στην Ιαπωνία θα επηρεάσει τους επιταχυνόμενους ρυθμούς κατασκευής πυρηνικών σταθμών ανά την υφήλιο; Κατά το παρελθόν πάντως (μετά τα ατυχήματα σε Θρι Μάιλ Αϊλαντ 1979 και Τσερνόμπιλ 1986) πρόσκαιρη ήταν η τάση κατάργησης πυρηνικών εργοστασίων (με δημοψήφισμα στην Ιταλία το 1987 είχαν κλείσει τέσσερις πυρηνικοί σταθμοί, ενώ είχε ψηφιστεί σχέδιο στη Γερμανία για κλείσιμο των μονάδων ώς το 2023). Ωστόσο, μετά μια 10ετία ύφεσης, αναβίωσε πλήρως η χρήση πυρηνικής ενέργειας για ηλεκτροπαραγωγή, με εγκαταστάσεις να ανανεώνονται και νέες να προγραμματίζονται κυρίως σε αναπτυσσόμενα κράτη (15 στα Βαλκάνια). Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, η ανησυχία για ενεργειακή επάρκεια σε εποχή οικονομικής κρίσης, παράλληλα με την υποχρέωση για δραστικό περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, προήγαγαν την πυρηνική ενέργεια σε πανάκεια. Στην πραγματικότητα, σ’ ένα παιχνίδι με τη φωτιά, πιο εκτυφλωτική και πιο καταστροφική από χίλιους ήλιους, όπως έλεγε ο πατέρας της, Ρ. Οπενχάιμερ, το οποίο καταδικάζει όσους πλήττονται από την απώλεια του ελέγχου της ισοβίως. Αφού άπαξ και «ραγίσει» ένας πυρηνικός σταθμός, παραμένει ραδιενεργός επί εκατονταετίες!
Δεν είναι η πυρηνική ενέργεια η πιο φθηνή, η πιο καθαρή, η πιο ασφαλής όλων. Βασίζεται σε μια πολύπλοκη τεχνολογία, όπως εξηγούν οι πολέμιοί της, που κάνει σχεδόν αδύνατη την ακριβή πρόβλεψη της εξέλιξης μιας αστοχίας. Ενας πυρηνικός σταθμός έχει υψηλό κόστος κατασκευής (4.500 ευρώ ανά KW), απαιτεί μεγάλη ποσότητα νερού για την ψύξη του συστήματος, με αποτέλεσμα την υπερθέρμανση των γύρω υδάτων, μεγάλο μέρος της παραγόμενης ενέργειας διαφεύγει στην ατμόσφαιρα υπερθερμαίνοντάς την, ενώ από την εξόρυξη, τον εμπλουτισμό, τη χρήση του ουρανίου δημιουργούνται ραδιενεργά απόβλητα που θα πρέπει να μείνουν αποθηκευμένα χιλιάδες χρόνια (κυρίως το πλέον επικίνδυνο, τεχνητά παραγόμενο πλουτώνιο). Τέλος, η ειρηνική χρήση της δεν μπορεί να διαχωριστεί από την πολεμική, αφού π. χ. το απεμπλουτισμένο ουράνιο, παραπροϊόν του εμπλουτισμού του ουρανίου για τη χρήση του στον αντιδραστήρα, αποτελεί πρώτη ύλη για την κατασκευή πυρηνικών όπλων (όπως έκαναν Πακιστάν και Ινδία). Ομως είναι αστρονομικά τα κέρδη από την εξαγωγή πυρηνικής τεχνολογίας, που θα συνεχιστεί απρόσκοπτη από ΗΠΑ, Ρωσία, Ιαπωνία, Γαλλία, Ν. Κορέα, Καναδά, Γερμανία...
Αυτή τη στιγμή λειτουργούν στον κόσμο 450 πυρηνικοί σταθμοί (104 στις ΗΠΑ και 58 στη Γαλλία), κατασκευάζονται 25 (σε Ρωσία, Ινδία, Κίνα κ. α.) και προγραμματίζονται δεκάδες σε Ιράν, Αίγυπτο, Β. Κορέα, Τουρκία (Ακούγιου, όπου το 1998 έχασαν τη ζωή τους 140 άνθρωποι σε σεισμό, και Σινώπη), Ρουμανία, Βουλγαρία (Μπελέν, όπου το 1997 σεισμός σκότωσε 120 άτομα), Σλοβενία, Κροατία, Σκόπια... Η Ελβετία προτίθεται να μην ανανεώσει τους τέσσερις σταθμούς της και η Γερμανία κλείνει για τρεις μήνες επτά παλαιούς. Και λοιπόν; Η Ρωσία κατασκευάζει 42 και η Β. Κορέα «έκλεισε» την εξαγωγή 80... Αήττητο το κυνήγι του κέρδους, αλλά και η προαιώνια ανθρώπινη στόχευση στον νεωτερισμό, τις υπερεπιδόσεις, τον λιγότερο μόχθο. Ακόμη κι όταν μια Φουκουσίμα αποκαλύπτει, φρικιαστικά ωμά, την ανεπάρκεια των δικλίδων ασφαλείας στη λειτουργία ενός «υπερόπλου» μέσα σ’ ένα σύμπαν με πολλούς παράγοντες αστάθμητου μεγέθους.

Οταν το απίθανο γίνεται εξαιρετικά πιθανό

 

Οταν πρωτοεμφανίστηκαν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, στη δεκαετία του ΄60, οι υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας για να υπογραμμίσουν το πόσο ασφαλείς είναι προέβαλαν το επιχείρημα ότι η πιθανότητα θανάτου από πυρηνικό αντιδραστήρα είναι ίδια με την πιθανότητα θανάτου από την πτώση μετεωρίτη. Με το πρώτο πυρηνικό ατύχημα εγκατέλειψαν το παράδειγμα του μετεωρίτη και προέβαλλαν άλλα που να ταιριάζουν σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Για το Τhree Μile Ιsland στην Πενσυλβανία το επιχείρημα ήταν το ανθρώπινο λάθος. Στο Τσερνόμπιλ το επιχείρημα ήταν ότι έφταιγε η παρωχημένη ανατολική τεχνολογία. Στην Ιαπωνία το επιχείρημα είναι το τσουνάμι. Στη Φουκουσίμα η κατάσταση δεν είναι ομαλή και μάλλον, θα έλεγα, ανεξέλεγκτη. Η αρχή του προβλήματος ήταν οι εκρήξεις στις δεξαμενές φύλαξης του καμένου ουρανίου λόγω αδυναμίας ψύξης του. Στις δεξαμενές αυτές βρίσκονται 150 τόνοι πυρηνικών αποβλήτων. Το αποτέλεσμα αυτών των εκρήξεων ήταν διπλό. Πρώτον, γκρέμισαν το κτίριο και την οροφή του σταθμού και, δεύτερον, προκάλεσαν την ελεύθερη έξοδο των ραδιενεργών στοιχείων στην ατμόσφαιρα. Το πρόβλημα συνεχίστηκε και σε άλλους αντιδραστήρες πλην του αριθμού 1. Θα πρέπει να πούμε ότι η το καμένο αυτό καύσιμο που αποτελεί και το πυρηνικό απόβλητο είναι πολύ πιο ραδιενεργό από το ουράνιο που βρίσκεται στην καρδιά του αντιδραστήρα.

Παράλληλα, στο εσωτερικό των αντιδραστήρων η θερμοκρασία, άρα και η πίεση, ανέβαινε λόγω έλλειψης ψύξης, γεγονός που θα μπορούσε στην ακραία περίπτωση να οδηγήσει σε έκρηξη με καταστροφή του προστατευτικού ατσάλινου θόλου. Η ρίψη θαλασσινού νερού από ελικόπτερα έχει στόχο την ελάττωση της θερμοκρασίας της καρδιάς του αντιδραστήρα, αλλά και της δεξαμενής φύλαξης του καμένου καυσίμου.

Το πυρηνικό ατύχημα που συνέβη πριν από 25 χρόνια στο Τσερνόμπιλ είχε κατά τους θεωρητικούς υπολογισμούς πιθανότητα να συμβεί μία στο εκατομμύριο. Το ίδιο και το πολλαπλό πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. Ωστόσο η εμπειρική πραγματικότητα απέδειξε ότι σε διάστημα 25 μόνο ετών είχαμε δύο σοβαρά ατυχήματα τα οποία διέψευσαν κατηγορηματικά τις θεωρητικές προβλέψεις. Το συμπέρασμα είναι ότι δεν ισχύουν οι πιθανότητες σε πυρηνικά ατυχήματα, γιατί ούτε η έκταση και η σοβαρότητά τους μπορεί να προβλεφθούν αλλά και οι επιπτώσεις τους διαρκούν για πολλές εκατοντάδες χρόνια. Τα ραδιενεργά στοιχεία έχουν μεγάλο χρόνο ημιζωής (το χρονικό διάστημα κατά το οποίο περιορίζεται στο μισό η δραστικότητά τους) και διαχέονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Στα χαρακτηριστικά αυτά που συνιστούν τον επισφαλή χαρακτήρα των πυρηνικών αντιδραστήρων προστίθεται και το γεγονός ότι κατασκευάζονται και λειτουργούν από ιδιωτικές εταιρείες για να επιφέρουν κέρδος. Στον βωμό του κέρδους πολλές φορές παραβλέπονται η ασφάλεια και η προστασία του πολίτη.

Το γεγονός ότι ακόμη και η Ιαπωνία, το υπόδειγμα του πυρηνικού λόμπι, που διακρίνεται για την τεχνολογική υπεροχή και οργάνωσή της, όπως επίσης και για την πειθαρχία και ευσυνειδησία του λαού της, δεν κατάφερε να λειτουργεί ασφαλείς πυρηνικούς αντιδραστήρες σηματοδοτεί την επικινδυνότητά τους.
Γι΄ αυτό, το θέμα της πυρηνικής ενέργειας θα πρέπει να αναθεωρηθεί σε παγκόσμια κλίμακα, με δεδομένο ότι οι μισοί από τους σημερινούς αντιδραστήρες που λειτουργούν στον κόσμο είναι γερασμένοι και θα πρέπει να κλείσουν, να πραγματοποιηθεί μια αποφασιστική στροφή σε άλλες μορφές ενέργειας.

Ο κ. Θανάσης Γεράνιος είναι αναπληρωτής καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πηγή: εφημερίδα το Βήμα

Sayonara

ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 19 Μαρτίου 2011

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΚΟΣΜΟΣ χάνεται αλλά κάποιοι γύρω µας ζουν στην κοσµάρα τους, ας ξεκινήσουµε από τα απλά. Τα στοιχειώδη. Την αλφαβήτα µιας τραγωδίας... Μήπως κι έτσι µηδενίσουµε το κοντέρ της ηλιθιότητάς µας.

Πρώτα απ’ όλα, να καταλάβουµε ότι η τραγωδία της Ιαπωνίας δεν είναι σινεµά. ∆εν είναι υπερπαραγωγή του Χόλιγουντ. ∆εν είναι ταινία πακέτο µε ποπ κορν. ∆εν είναι «Η επόµενη µέρα», «Η µεθεπόµενη µέρα», «Η προηγούµενη µέρα», «Τετάρτη αύριο 8». ∆εν είναι εικονική πραγµατικότητα.

Είναι αλήθεια. Είναι γεγονός. Συµβαίνει.

Τώρα. Εδώ. Αφορά σε όλους. Οσους ζουν κι αναπνέουν – όσο και ό,τι αναπνέουν – στον ίδιο πλανήτη. Είναι πραγµατικές οι εικόνες. Είναι αληθινά τα γεγονότα. Οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν δεν είναι κοµπάρσοι. Οι γονείς που πλανιούνται στα χαλάσµατα ψάχνοντας το παιδί τους δεν ηθοποιοί. Οι 50 του αντιδραστήρα δεν είναι σταρ. Η Ιαπωνία συµβαίνει. «Μας» συµβαίνει! Εδώ.

Τώρα. Το καταλάβαµε; Εστω ότι το καταλάβαµε για να πάει η κουβέντα παρακάτω... ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ το πήραµε σχετικά ψύχραιµα...

Μπορεί προς τα έξω να αρχίσαµε τα ευχολόγια, τα τάχα µ’ δήθεν ευαίσθητα, τα «τς τς τι συµβαίνει στον κόσµο!». Αλλά στην ουσία το µόνο που µας έκαιγε ήταν αν θα φτάσει το κακό στη χώρα µας. Ακυρο: Στον νοµό µας. Ακυρο: Στη γειτονιά µας. Ακυρο: Στο σπίτι µας. Εντάξει, τους λυπόµαστε τους Γιαπωνέζους, αλλά στην Κολοκοτρώνη 42 και Κύθνου γωνία να µη φτάσει το κακό!

Εντάξει, φυσικό είναι... Φυσικό, λογικό, ανθρώπινο... Στην τελική, εµείς προσωπικά δεν έχουµε υποθηκεύσει το µέλλον του πλανήτη.

Μπορεί να αδιαφορούµε πλήρως για τις ήπιες κι ανανεώσιµες πηγές ενέργειας... Μπορεί να θεωρούµε ότι οι οικολογικές οργανώσεις είναι κάτι γραφικοί τύποι που σώζουν κολεόπτερα... Αλλά τι να κάνουµε; ∆εν έχουµε εξουσία, δεν έχουµε δύναµη, δεν έχουµε φωνή, δεν έχουµε αντίδραση στη δράση...

Και σίγουρα δεν έχουµε µνήµη... Σε χρόνο µηδέν δεν ξεχάστηκε το Τσερνόµπιλ; Σε χρόνο µηδέν δεν ξεχάστηκε το Κοζλοντούι που υπολειτουργεί κάτι χρόνια τώρα; Ή µήπως κάποιος από µας µιλάει για τα «γερασµένα» πυρηνικά εργοστάσια στην Ευρώπη;

Βγήκε τώρα η Μέρκελ και είπε ότι θα κλείσει επτά που «γέρασαν»... Τώρα: Μετά την τραγωδία. Ο Σαρκοζί και οι Γάλλοι λένε πως οι Ιάπωνες έχουν κάνει γαργάρα τη σοβαρότητα της κατάστασης. Πως κρατούν κρυµµένα µυστικά και ντοκουµέντα. Θα µου πεις «οι Γάλλοι είναι κι αυτοί χοντρά στο παιχνίδι µε τα πυρηνικά και τους συµφέρει να βγουν στους Γιαπωνέζους». Ναι, αλλά απ’ την άλλη µεριά πόσο πραγµατικά τους συµφέρει; Πόσο, όταν η παγκόσµια κατακραυγή βάζει σε σοβαρό κίνδυνο τις επενδύσεις τους στα πυρηνικά; Ερωτηµατικά χωρίς απάντηση...

Στην αρχή ψιλοπαρηγορηθήκαµε γιατί – σε σύγκριση µε το Τσερνόµπιλ – λέγαµε «άλλο οι τότε Σοβιετικοί, άλλο οι Ιάπωνες». Λαός οργανωµένος, σοβαρός, επικεντρωµένος, εµµονικός σχεδόν µε τις αξίες της φυλής του. Και είναι χαρακτηριστική αυτή η σπαρακτική στωικότητα µε την οποία αντιµετώπισαν όλη αυτήν την τραγωδία...

Μέχρι που κι εκείνοι άρχισαν να ψυλλιάζονται ότι η κυβέρνηση τους κρύβει την αλήθεια... Κι ίσως τα πράγµατα δεν είναι τόσο «υπό έλεγχον» όσο νοµίζανε – και νοµίζαµε – στην αρχή!

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, οι – δίπλα πόρτα – Τούρκοι αγκαζέ µε τους Ρώσους στήνουν το δικό τους µαγαζάκι του τρόµου. Σε σεισµογενή περιοχή τρίτης γενιάς αντιδραστήρες. Κι όπως είπε µε φρικαλέο κυνισµό ο πρωθυπουργός τους: «Πρόοδος χωρίς ποσοστό επικινδυνότητας δεν γίνεται». Ωραία! Πολύ ωραία!

Κι όταν τα παιδιά µας µάς ρωτάνε αν κινδυνεύουµε, αποστρέφουµε το βλέµµα: «Οχι, δεν κινδυνεύουµε». Και καταπίνουµε τη σωστή απάντηση που έχει δυο λεξούλες παραπάνω:

«Οχι (µάλλον) δεν κινδυνεύουµε (ακόµα)»!

Sayonara, λοιπόν. Που στα ιαπωνικά σηµαίνει αποχαιρετισµός. Σηµαίνει αντίο. Sayonara στην κοινή λογική, sayonara στην κοινωνική και οικολογική συνείδηση, sayonara στην κινητοποίηση των λαών...

Sayonara σ’ ένα στοιχειωδώς καλύτερο µέλλον για τα παιδιά µας...

ΥΓ: Αφού η Britney Spears αναρτά στην ιστοσελίδα της «I pray for Japan», µη φοβάστε τίποτα! Το ευχολόγιο της ξανθιάς εξουδετερώνει κάθε πυρηνικό όλεθρο!
Πηγή: εφημερίδα Τα Νέα

Πυρηνικός συναγερμός

Πυρηνικός συναγερμός, τραγικός ο απολογισμός στην Ιαπωνία

Φόβοι για αυξημένη διαρροή ραδιενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια. Ξεπερνά τους 1.000 ο απολογισμός για τους νεκρούς - ανησυχία για αρκετές χιλιάδες θύματα. Ξύπνησε ηφαίστειο, ανενεργό εδώ και 50 χρόνια.

Η υπηρεσία πυρηνικής ασφάλειας της Ιαπωνίας ανακοίνωσε σήμερα ότι η διαδικασία ψύξης στο πυρηνικό εργοστάσιο Οναγκάβα της εταιρείας Tohoku Electric Power Co δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα και ότι η αύξηση στα επίπεδα ραδιενέργειας οφείλεται σε διαρροή ραδιενέργειας από ένα άλλο εργοστάσιο σε γειτονική περιοχή.
Η ιαπωνική υπηρεσία πρόσθεσε ότι μία αναφορά της εταιρείας Tohoku Electric δείχνει ότι το σύστημα ψύξης και στους τρεις αντιδραστήρες του Οναγκάβα, που έκλεισε αυτόματα μετά το σεισμό της Παρασκευής, λειτουργούν κανονικά. Νωρίτερα, σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης είχε κηρυχθεί το πυρηνικό εργοστάσιο της Ιαπωνίας, το δεύτερο, μετά τον ισχυρό σεισμό που έπληξε τη χώρα την Παρασκευή, καθώς καταγράφηκαν αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας, όπως ανακοίνωσε η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ).
«Οι ιαπωνικές αρχές ενημέρωσαν την ΙΑΕΑ ότι η εταιρεία ηλεκτροδότησης της Ιαπωνίας Tohoku κήρυξε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης πρώτου βαθμού (το πιο χαμηλό επίπεδο) το πυρηνικό εργοστάσιο Οναγκάβα», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η υπηρεσία με έδρα τη Βιένη. Οι τρεις αντιδραστήρες του Οναγκάβα «είναι υπό έλεγχο», σύμφωνα με τις ιαπωνικές αρχές, προσθέτει η ΙΑΕΑ.
Σύμφωνα με τους ιαπωνικούς κανονισμούς «ο συναγερμός κηρύχθηκε μετά την καταγραφή επιπέδων ραδιενέργειας που ξεπερνούν τα επιτρεπόμενα όρια στη ζώνη κοντά στον πυρηνικό σταθμό», εξήγησε η ΙΑΕΑ. «Οι ιαπωνικές αρχές προσπαθούν να καθορίσουν την πηγή της ραδιενέργειας», επεσήμανε η υπηρεσία.
...
Πηγή: εφημερίδα Καθημερινή

Πυρηνική ενέργεια

Τί είναι;
Πυρηνική ενέργεια ή Ατομική ενέργεια ονομάζεται η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν μετασχηματίζονται ατομικοί πυρήνες. Είναι δηλαδή η δυναμική ενέργεια που είναι εγκλεισμένη στους πυρήνες των ατόμων λόγω της αλληλεπίδρασης των σωματιδίων που τα συνιστούν. Η πυρηνική ενέργεια απελευθερώνεται κατά τη σχάση ή σύντηξη των πυρήνων και εφόσον οι πυρηνικές αντιδράσεις είναι ελεγχόμενες (όπως συμβαίνει στην καρδιά ενός πυρηνικού αντιδραστήρα) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει ενεργειακές ανάγκες.

 
Τα υπέρ και τα κατά
Ένα από τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα της πυρηνικής ενέργειας είναι ότι δεν αυξάνει το ποσόν των αερίων που συντελούν στην ανάπτυξη του φαινομένου του θερμοκηπίου. Τα πυρηνικά απόβλητα παράγονται σε μικρές σχετικά ποσότητες, δεν απλώνονται, η δε πυρηνική ενέργεια είναι φτηνή. Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα. Διαρροή ραδιενέργειας μπορεί να προκληθεί από ατύχημα σε ορυχείο ουρανίου, σε σταθμό εμπλουτισμού ουρανίου, κατά τη μεταφορά και αποθήκευση των καυσίμων, στη βιομηχανία πυρηνικών όπλων, στη συλλογή και αποθήκευση των πυρηνικών αποβλήτων, σε πυρηνικό πλοίο ή υποβρύχιο, από την πτώση πυρηνικού δορυφόρου και από ατύχημα σε νοσοκομείο ή ερευνητικό κέντρο που χρησιμοποιεί ραδιενεργά υλικά. Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι υπάρχουν στα ορυχεία, και στους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας και επεξεργασίας αποβλήτων.

Οι σταθμοί πυρηνικής ενέργειας αποτελούν μεγάλο κίνδυνο. Το παραμικρό λάθος στα περίπλοκα συστήματα ενός πυρηνικού σταθμού μπορεί να καταλήξει σε καταστροφή. Το χειρότερο ατύχημα συνέβη στην πρώην Σοβιετική Ένωση, τη σημερινή Ουκρανία, στο Τσερνομπίλ, το 1986. Σ' αυτόν τον πυρηνικό σταθμό υπήρχαν 4 αντιδραστήρες, ένας από τους οποίους επρόκειτο να σταματήσει προσωρινά να λειτουργεί για λόγους περιοδικής συντήρησης. Πριν απ' αυτό όμως αποφάσισαν να εξετάσουν για πόσο χρονικό διάστημα ο επιβραδυντής μπορούσε να παράγει ηλεκτρισμό. Η δοκιμή κατέληξε σε τρομερές εκρήξεις που έσπασαν τον αντιδραστήρα, προκάλεσαν φωτιά στο γραφίτη (επιβραδυντή) και έλιωσαν τα πυρηνικά καύσιμα. Από την κατεστραμμένη οροφή υπήρχε διαρροή ραδιενέργειας στη γύρω περιοχή για 10 μέρες. Οι συνέπειες ήταν καταστροφικές. Η περιοχή γύρω από το πυρηνικό εργοστάσιο υπέστη τη χειρότερη έκθεση στη ραδιενεργό σκόνη, αλλά οι διαδικασίες εκκένωσης της περιοχής δεν ξεκίνησαν πριν περάσουν 36 ώρες. 135.000 άνθρωποι εκκένωσαν την περιοχή σε ακτίνα 35 χλμ. Η περιοχή θα είναι ακατάλληλη να κατοικηθεί για τις επόμενες δεκαετίες. Η ραδιενέργεια που διέρρευσε από το πυρηνικό εργοστάσιο σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους και χιλιάδες άλλοι εκτέθηκαν σε υπερβολικά μεγάλες ποσότητες επικίνδυνης ραδιενέργειας.

Το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ άνοιξε τα μάτια πολλών ανθρώπων και μετά την καταστροφή εμφανίστηκαν σε πολλές χώρες ομάδες κατά της πυρηνικής ενέργειας με αίτημα το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων. Το θέμα ανησύχησε και τις κυβερνήσεις, γεγονός που οδήγησε στην τρομερή αύξηση των συστημάτων back-up στα πυρηνικά εργοστάσια και στην προσεκτική επιλογή προσωπικού.

Πηγή: Planet Earth SOS

Πυρηνική Ενέργεια: Τα υπέρ και τα κατά

 

( Το εργοστάσιο του Τσερνομπιλ σήμερα)

Η πυρηνική ενέργεια φαίνεται να έχει θερμούς υποστηρικτές αλλά και σφοδρούς πολέμιους
Πράσινη, φθηνή, ασφαλή και καθαρή την χαρακτηρίζει το πυρηνικό λόμπι. Είναι η λύση στην ενεργειακή κρίση και η απάντηση στις κλιματικές αλλαγές, λένε.
Επικίνδυνη και ρυπογόνα την χαρακτηρίζουν οι περιβαλλοντολόγοι και οι οικολογικές οργανώσεις. Δεν είναι λύση αλλά ένα ακόμα πρόβλημα, τονίζουν εμφατικά.
Ποια είναι όμως η αλήθεια για την πυρηνική ενέργεια:

Στις κλιματικές αλλαγές: Κατά την παραγωγή της οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα είναι ελάχιστες και είναι το μόνο μέσο να αντιμετωπιστεί η έλλειψη ενεργειακών πόρων. Βέβαια ένα πυρηνικό εργοστάσιο εκπέμπει περισσότερη θερμότητα στο περιβάλλον από ένα συμβατικό εργοστάσιο ίσης ισχύς.

Στο θέμα του κόστους: Το κόστος παραγωγής της πυρηνικής κιλοβατώρας είναι χαμηλό. Δεν υπολογίζεται βέβαια το υπέρογκο κόστος των ασφαλίστρων που καταβάλλονται για την μεταφορά του φορτίου, αλλά και αυτό της διαχείρισης παλαιών αντιδραστήρων.

Η απόσταση: Η υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας υποστηρίζουν πως η Ελλάδα βρίσκεται σε πυρηνικό κλοιό αφού οι γειτονικές της χώρες έχουν πυρηνικούς σταθμούς, συνεπώς σε περίπτωση ατυχήματος, η ραδιενέργεια δεν έχει σύνορα. Δεν υπολογίζουν βέβαια πως η εγγύτητα σε ένα εργοστάσιο πυρηνική ενέργειας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Έτσι η απόσταση 50 χιλιομέτρων προκαλεί τετραπλάσιες επιπτώσεις από περιοχή που βρίσκεται στα 100 χιλιόμετρα.

Στην ασφάλεια: Οι περισσότεροι συμφωνούν πως τα επίπεδα ασφαλείας είναι σήμερα πολύ υψηλά, χωρίς βέβαια να μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως αποκλείονται τυχόν ατυχήματα

Στο θέμα των αποβλήτων και των εκπομπών: Καμιά χώρα δεν έχει βρει αποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων ούτε μπορεί να μειωθεί η εκπομπή ραδιενεργών αερίων . Τα αποτελέσματα από την χρήση της φαίνονται σε βάθος χρόνου, έτσι δεν μπορούμε να μιλάμε για πράσινη και καθαρή ενέργεια.

Πηγή: You Can Save The Planet

Τι λένε οι υποστηρικτές της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας

 -Καλό είναι να γνωρίζουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος-

(αποσπάσματα από κείμενο που αλίευσα από το Physics4u)

Εισαγωγή

Με τις αυξανόμενες δαπάνες για τα καύσιμα, τις ανησυχίες για την άνοδο της θερμότητας του πλανήτη και την αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας από τον αναπτυσσόμενο κόσμο, η ερώτηση που καίει είναι εάν ο κόσμος χρειάζεται την πυρηνική ενέργεια. Οι φυσικοί, οι οικονομολόγοι, οι περιβαντολλόγοι και οι πολιτικοί έχουν διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο ζήτημα.

Είναι αλήθεια πως ο πολιτισμός μας και το βιοτικό επίπεδό μας εξαρτώνται από έναν επαρκή ανεφοδιασμό με ενέργεια. Χωρίς την ενέργεια, δεν θα ήμαστε σε θέση να θερμάνουμε τα σπίτια μας ή να μαγειρεψουμε τα τρόφιμά μας. Τα υπεραστικά ταξίδια και η επικοινωνία δεν θα ήταν δυνατά, ενώ τα εργοστάσιά μας δεν θα μπορούσαν πλέον να παραγάγουν τα αγαθά που χρειαζόμαστε.

Έναν αιώνα πριν η παγκόσμια ενέργεια προερχόταν πλήρως σχεδόν  από τον άνθρακα και τις "παραδοσιακές" πηγές, όπως το ξύλο, τα υπολείμματα από τις συγκομιδές και η ζωική κοπριά. Αυτές είναι ακόμα σημαντικές πηγές ενέργειας, όσο και να μας φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες...

Επομένως η συζήτηση για την ερώτηση "χρειαζόμαστε την πυρηνική ενέργεια;" είναι απαραίτητη, την στιγμή που ο κόσμος μας είναι πιθανό να χρειαστεί ακόμα περισσότερη ενέργεια, παρά το απέραντο ποσό ενέργειας που καταναλώνεται σήμερα. Τα περιβαλλοντικά όμως προβλήματα που συνδέονται με την ενεργειακή παραγωγή και τη χρήση της, είναι απαραίτητο να εξεταστούν μαζί, συμπεριλαμβανομένης της τοπικής αλλά και της περιφερειακής ρύπανσης, όπως και του πολύ-συζητημένου προβλήματος της παγκόσμιας θέρμανσης.

Συνολική ενεργειακή κατανάλωση

Πηγή ενέργειας	1860	1900	1950	2000
Παραδοσιακή (ξύλο, κοπριά, κ.λπ.)	270	330	470	1000
Άνθρακας	100	470	1300	2220
Πετρέλαιο		20	470	3400
Φυσικό αέριο			170	2020
Υδροηλεκτρική		10	120	230
Πυρηνική ενέργεια				630
Ανανεώσιμες πηγές (εκτός από την υδροηλεκτρική)				200
Σύνολο	370	830	2530	9700

Σημείωση: Οι μονάδες αφορούν εκατομμύρια τόνους ισοδύναμης ενέργειας πετρελαίου (toe). 

 

Τι λένε οι υποστηρικτές της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας

Το ξύλο ήταν μια σημαντική πηγή ενέργειας στα αρχαία χρόνια, και ακόμα χρησιμοποιείται αρκετά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Είναι, εντούτοις, μη πρακτικό ως σημαντική πηγή ενέργειας στις αναπτυγμένες χώρες, δεδομένου ότι καταλαμβάνει πολύ έδαφος και προσθέτει διοξείδιο του άνθρακα στη ατμοσφαιρική ρύπανση. Από την άλλη μεριά, το πετρέλαιο, τελειώνει γρήγορα και χρειάζεται από την πετροχημική βιομηχανία. Είναι σπατάλη να καίγεται και επιπλέον προσθέτει επίσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για το φυσικό αέριο.

Η υδροηλεκτρική ενέργεια είναι μια σημαντική πηγή ενέργειας, δεδομένου ότι είναι ανανεώσιμη πηγή και δεν μολύνει την ατμόσφαιρα. Εντούτοις, χρησιμοποιεί πολύτιμο έδαφος και, εν πάση περιπτώσει, ο αριθμός των κατάλληλων ποταμών είναι περιορισμένος. Είναι απίθανο ότι η υδροηλεκτρική ενέργεια θα μπορεί να παρέχειι περισσότερο από το 8% περίπου των ενεργειακών αναγκών μας στο μέλλον. Η παλιρροιακή ισχύς ακόμη περιορίζεται από τις γεωγραφικές συνθήκες.

Οι υπόλοιπες ανανεώσιμες πηγές ­ όπως η ηλιακή, η γεωθερμική και η αιολική, συνεισφέρουν μόνο μερικά τοις εκατό της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας. Επιπλέον, μερικές από αυτές είναι αναξιόπιστες (η αιολική και η ηλιακή) ή είναι διακοπτόμενες (παλιρροιακή) και σχετικά δαπανηρές. Και αν και η ενέργεια της ηλιοφάνειας, του αέρα, των κυμάτων και των παλιρροιών είναι αρκετή για να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας εκατομμύρια χρόνια, η δυσκολία έγκειται στην εκμετάλλευση αυτών των πηγών σε μια χρησιμοποιήσιμη μορφή. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες, ο αέρας και οι ηλιακές πηγές συμβάλλουν λιγότερο από 0,5% της ενεργειακής παραγωγής μας.

Αυτή η ανάλυση αφήνει μόνο τον άνθρακα ως σημαντική πηγή ενέργειας για μερικούς αιώνες τουλάχιστον. Εντούτοις, ένας σταθμός παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με κάρβουνο, εκπέμπει περίπου 11 εκατομμύριο τόνους του διοξειδίου του άνθρακα κάθε έτος, καθώς επίσης και 1 εκατομμύριο τόνους τέφρας, 500.000 τόνους γύψου, 29.000 τόνους οξείδιο του αζώτουτ, 21.000 τόνους λάσπης, 16.000 τόνους διοξειδίου του θείου, 1000 τόνους σκόνης και μικρότερα ποσά άλλων χημικών ουσιών, όπως το ασβέστιο, το κάλιο, το τιτάνιο και το αρσενικό.

…

Η πυρηνική ενέργεια διαφέρει σε τούτο μόνο από άλλες πηγές ενέργειας:  εκπέμπει πυρηνικές ακτινοβολίες. Το εσωτερικό ενός πυρηνικού αντιδραστήρα είναι ιδιαίτερα ραδιενεργό, και τα δαπανώμενα καύσιμα πρέπει να αφαιρούνται περιοδικά για την επανεπεξεργασία. Εντούτοις, οι τεχνικές για αυτό το θέμα αναπτύσσονται καλά και μπορούν να πραγματοποιηθούν ακίνδυνα. Οι σχετικά μικροί όγκοι των ιδιαίτερα ραδιενεργών υπολειμμάτων (πυρηνικά απόβλητα) αποθηκεύονται αρχικά επάνω από το έδαφος για αρκετές δεκαετίες, ώστε να επιτρέψουν στα βραχύβια ισότοπα να διασπαστούν (αποσυντεθούν), το υπόλοιπο όμως λιώνεται μέσα σε αδιαπέραστα κεραμικά μπλοκ, που περιβάλλονται σε ανοξείδωτα containers και που θάβονται βαθιά κάτω από το έδαφος, σε έναν σταθερό μη σεισμικό γεωλογικό σχηματισμό.

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες μπορούν επίσης να βελτιωθούν. Ενώ οι τρέχοντες "θερμικοί αντιδραστήρες" καίνε μόνο ουράνιο- 235, το οποίο αποτελεί ακριβώς το 0.7% του φυσικού ουράνιου, οι αποκαλούμενοι "γρήγοροι αντιδραστήρες" μπορούν να καψουν το υπόλοιπο 99,3% του ουράνιου. Ένας λόγος για τον οποίο οι γρήγοροι αντιδραστήρες δεν χρησιμοποιούνται είναι γιατί είναι δυσκολότερο να χτιστούν, αλλά θα γίνουν οικονομικότερα καθώς το ουράνιο θα γίνεται ακριβότερο ­ και θα μπορούσαν τελικά να αντικαταστήσουν τους θερμικούς αντιδραστήρες.

Πριν από αυτό, άλλα σχέδια αντιδραστήρων μπορούν να αξιοποιηθούν.

…

Οι αντίπαλοι βέβαια της πυρηνικής ενέργειας ισχυρίζονται ότι τα ορυκτά καύσιμα έχουν αποδειχθεί άφθονα και λιγότερο ακριβά από την πυρηνική ενέργεια. Οι διαφορές στις εκτιμήσεις του κόστους διαφέρουν, επειδή οι έρευνες είναι αναπόφευκτα ελλιπείς. Επιπλέον, οι ποσότητες των ορυκτών καυσίμων, εξαρτώνται από πόσο είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε για την εξαγωγή τους.
Οι σχετικές δαπάνες είναι δύσκολο να υπολογιστούν επειδή οι πυρηνικές δαπάνες εξαρτώνται από τη διάρκεια ζωής του αντιδραστήρα, ο οποίος μπορεί να είναι περίπου 60 έτη. Το κόστος της πυρηνικής ενέργειας σχετικά με τα ορυκτά καύσιμα θα ήταν πολύ διαφορετικό εάν συμπεριληφθούν επίσης οι ρεαλιστικές εκτιμήσεις του κόστους της ρύπανσης και της αλλαγής του κλίματος. Βραχυπρόθεσμα, τα ορυκτά καύσιμα μπορούν να εμφανιστούν λιγότερο ακριβά, αλλά το μακροπρόθεσμο είναι το σημαντικότερο.

…

Η ικανοποίηση των αναγκών της παγκόσμιας ενέργειας είναι ένα επείγον πρόβλημα και όλες οι εφαρμόσιμες πηγές ενέργειας πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να το λύσουν. Το ακριβές μίγμα των διαφόρων πηγών στις διαφορετικές περιοχές, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες, ιδιαίτερα τα γηγενή καύσιμα καθώς επίσης και από την τοπική γεωγραφία και οικονομία. Οι αναπτυγμένες χώρες πρέπει να βοηθήσουν τα αναπτυσσόμενα έθνη ώστε να αυξήσουν τα αποθέματα ενέργειάς τους και να συγκρατήσουν τις υπάρχουσες σπάταλες συνήθειες. Οι προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν για να μειώσουν τις εκπομπές ρύπανσης και διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να συνεχιστούν και να είναι συντονισμένες.

…

Βεβαίως υπάρχουν κίνδυνοι από την πυρηνική ακτινοβολία. Υπάρχει πάντα η περίπτωση σφαλμάτων αλλά  οι αυστηροί έλεγχοι και η αιώνια επαγρύπνηση είναι η τιμή που πρέπει να καταβάλουμε για τα οφέλη της.

Συνοψίζοντας:
Χρειαζόμαστε την πυρηνική ενέργεια; Προφανώς όχι, εάν το μόνο που φροντίζουμε είναι να έχουμε αρκετή ενέργεια για τα επόμενα 100-200 έτη, για να συνεχίσουμε τους τρέχοντες σπάταλους τρόπους της ζωής μας. Αλλά μετά πρέπει να καταβάλουμε την τιμή από την άποψη της ρύπανσης: οι αποστειρωμένες λίμνες και τα δάση που θα πεθάνουν, η αλλαγή του κλίματος και οι διεθνείς εντάσεις που θα δημιουργηθούν και για το τελευταίο ίχνος του πετρελαίου. Για να αποφύγουμε αυτές τις συνέπειες, τέτοια καύσιμα πρέπει να αντικατασταθούν από τις μη ρυπαντικές πηγές, και η μόνη ρεαλιστική δυνατότητα είναι η πυρηνική ενέργεια. Εάν φροντίζουμε για τη Γη, χρειαζόμαστε την πυρηνική ενέργεια.

Πηγή: Physics4u